مزامير


باب : ۱  ۲  ۳  ۴  ۵  ۶  ۷  ۸  ۹  ۱۰  ۱۱  ۱۲  ۱۳  ۱۴  ۱۵  ۱۶  ۱۷  ۱۸  ۱۹  ۲۰  ۲۱  ۲۲  ۲۳  ۲۴  ۲۵  ۲۶  ۲۷  ۲۸  ۲۹  ۳۰  ۳۱  ۳۲  ۳۳  ۳۴  ۳۵  ۳۶  ۳۷  ۳۸  ۳۹  ۴۰  ۴۱  ۴۲  ۴۳  ۴۴  ۴۵  ۴۶  ۴۷  ۴۸  ۴۹  ۵۰  ۵۱  ۵۲  ۵۳  ۵۴  ۵۵  ۵۶  ۵۷  ۵۸  ۵۹  ۶۰  ۶۱  ۶۲  ۶۳  ۶۴  ۶۵  ۶۶  ۶۷  ۶۸  ۶۹  ۷۰  ۷۱  ۷۲  ۷۳  ۷۴  ۷۵  ۷۶  ۷۷  ۷۸  ۷۹  ۸۰  ۸۱  ۸۲  ۸۳  ۸۴  ۸۵  ۸۶  ۸۷  ۸۸  ۸۹  ۹۰  ۹۱  ۹۲  ۹۳  ۹۴  ۹۵  ۹۶  ۹۷  ۹۸  ۹۹  ۱۰۰  ۱۰۱  ۱۰۲  ۱۰۳  ۱۰۴  ۱۰۵  ۱۰۶  ۱۰۷  ۱۰۸  ۱۰۹  ۱۱۰  ۱۱۱  ۱۱۲  ۱۱۳  ۱۱۴  ۱۱۵  ۱۱۶  ۱۱۷  ۱۱۸  ۱۱۹  ۱۲۰  ۱۲۱  ۱۲۲  ۱۲۳  ۱۲۴  ۱۲۵  ۱۲۶  ۱۲۷  ۱۲۸  ۱۲۹  ۱۳۰  ۱۳۱  ۱۳۲  ۱۳۳  ۱۳۴  ۱۳۵  ۱۳۶  ۱۳۷  ۱۳۸  ۱۳۹  ۱۴۰  ۱۴۱  ۱۴۲  ۱۴۳  ۱۴۴  ۱۴۵  ۱۴۶  ۱۴۷  ۱۴۸  ۱۴۹  ۱۵۰  

باب ۲۲


۱   خدای من، خدای من! چرا مرا ترک کردی؟چرا از من دور هستی و کمکم نمی‌کنیو به فریادم نمی‌رسی؟

۲   آه، ای خدای من، روزها التماس می‌کنمو تو جواب نمی‌دهی،شبها ناله و زاری می‌کنمو آرام ندارم.

۳   امّا تو به عنوان تنها قدّوس، بر تخت سلطنت نشسته‌ایو بنی‌اسرائیل تو را ستایش می‌کنند.

۴   نیاکان ما بر تو توکّل کردند، آنها توکّل نمودندو تو آنها را نجات دادی.

۵   به حضور تو زاری نمودند و رهایی یافتند.به تو پناه آوردند و ناامید نشدند.

۶   امّا من کِرم هستم، نه انسان.نزد همه‌کس خوار و خفیف شده‌ام.

۷   هر که مرا می‌بیند مسخره‌ام می‌کند،آنها سر خود را می‌جنبانند.

۸   و می‌گویند: «تو به خداوند توکّل کردی،چرا او تو را نجات نمی‌دهد؟اگر خداوند تو را دوست دارد،چرا به تو کمک نمی‌کند.»

۹   تو بودی که مرا از رحم مادر به دنیا آوردیو در آغوش او از من مراقبت نمودی.

۱۰   از همان روز تولّدم، تو خدای من بوده‌ایو من به تو توکّل نموده‌ام.

۱۱   از من دور مشو،زیرا مشکلات نزدیک استو کسی نیست که به من کمک کند.

۱۲   دشمنان بسیاریهمچون گاوانِ نرِ سرزمینِ باشان،مرا احاطه کرده‌اند،

۱۳   و مانند شیرانِ درّنده و غرّاندهان خود را برای من بازکرده‌اند.

۱۴   قوّت من از من بیرون رفته، همچون آبی که برروی زمین ریخته باشد،بند‌بند استخوانهایم از هم جدا شده،و دلم مانند موم در سینه‌ام آب شده است.

۱۵   گلویم همچون سفال خشک شدهو زبانم به سقف دهانم چسبیده استو تو مرا بر روی خاک، در حال مرگ رها کرده‌ای.

۱۶   دشمنان، یعنی این گروه شریر،مانند سگ، دور مرا گرفته‌اندو دستها و پاهای مرا سوراخ کرده‌اند.

۱۷   استخوانهایم از لاغری شمرده می‌شوند.دشمنانم به من خیره شده‌اند.

۱۸   لباسهایم را بین خود تقسیم می‌کنندو بر ردای من قرعه می‌اندازند.

۱۹   امّا تو ای خداوند، از من دور مشو!ای یاور من، به دادم برس!

۲۰   مرا از دَمِ شمشیر نجات بده،مرا از چنگ این سگها رهایی ده.

۲۱   مرا از دهان این شیرها نجات بده،و جان مرا از دست شاخهای گاوان وحشی برهان.

۲۲   کارهای تو را برای قوم خود بیان خواهم کرد،تو را در حضور پرستندگانت ستایش خواهم نمود.

۲۳   ای خادمان خداوند، او را ستایش نمایید،ای فرزندان یعقوب، او را گرامی بدارید،ای بنی‌اسرائیل، او را پرستش نمایید،

۲۴   زیرا او رنج دیدگان را فراموش نمی‌کندو روی خود را از آنها بر نمی‌گرداند،بلکه دعای آنها را می‌شنود و مستجاب می‌نماید.

۲۵   در میان جماعتی بزرگ، تو را پرستش خواهم نمود!نذرهای خود را در مقابل پرستندگانت ادا خواهم کرد.

۲۶   فقیران هرقدر که بخواهند،خواهند خورد و سیر خواهند شد،جویندگان خداوند، خدا شما را همیشه کامیاب سازد.

۲۷   مردم سراسر جهان، خداوند را به یاد خواهند آوردو همهٔ اقوام عالم به سوی وی خواهند آمدو او را پرستش خواهند کرد.

۲۸   خداوند پادشاه استو بر همهٔ ملتّها فرمانروایی خواهد کرد.

۲۹   همهٔ متکبّران جهان در پیشگاه او تعظیم خواهند کرد،تمام انسانهای فانی در مقابل او سجده خواهند نمود.

۳۰   آیندگان، خداوند را خواهند پرستید؛مردم دربارهٔ خداوند برای نسلهای آینده تعریف خواهند کرد.آنانی که هنوز متولّد نشده‌اند، خواهند شنیدکه خداوند قوم خود را نجات داده است.

۳۱   آنانی که هنوز متولّد نشده‌اند، خواهند شنیدکه خداوند قوم خود را نجات داده است.


radiosedayeenjil@gmail.com | radioenjil@gmail.com


+۱ (۸۱۸) ۷۵۱ ۹۷۲۶


رادیو صدای انجیل در شبکه های اجتماعی



اپلیکیشن رادیو صدای انجیل


استفاده و به اشتراک گذاری مطالب وب سایت با درج نام منبع بلامانع است. و خوشحال می شویم لینک مطالب وب سایت را با دیگران به اشتراک بگذارید (( آنچه می کنیم برای جلال نام خداوند است))