ارمييا


باب : ۱  ۲  ۳  ۴  ۵  ۶  ۷  ۸  ۹  ۱۰  ۱۱  ۱۲  ۱۳  ۱۴  ۱۵  ۱۶  ۱۷  ۱۸  ۱۹  ۲۰  ۲۱  ۲۲  ۲۳  ۲۴  ۲۵  ۲۶  ۲۷  ۲۸  ۲۹  ۳۰  ۳۱  ۳۲  ۳۳  ۳۴  ۳۵  ۳۶  ۳۷  ۳۸  ۳۹  ۴۰  ۴۱  ۴۲  ۴۳  ۴۴  ۴۵  ۴۶  ۴۷  ۴۸  ۴۹  ۵۰  ۵۱  ۵۲  

باب ۱۲


۱   «ای خداوند اگر با تو بحث کنم،تو همیشه پیروز می‌شوی!با وجود این، در مورد عدالت از تو پرسشی دارم.چرا بدکاران کامروا و خیانتکاران موفّق‌اند؟

۲   تو آنها را مثل نهال کاشتی و ریشه دوانده،رشد می‌کنند و میوه نمی‌دهندآنها با زبان خود تو را تمجید می‌کنند،ولی درحقیقت به تو توجّهی ندارند.

۳   امّا، ای خداوند، تو مرا می‌شناسیو هرچه انجام می‌دهم تو می‌بینیو می‌دانی چقدر تو را دوست دارم.این مردمان شریر را مثل گوسفندانی که برای قصّابی می‌برند، از اینجا بیرون ببر؛و تا زمان کشتارشان آنها را جدا نگاهدار.

۴   تا به کی این سرزمین ما باید این‌قدر خشک باشدو علف مزارع ما پژمرده باشند؟حیوانات و پرندگان هم به‌خاطر شرارت قوم در حال مرگند،قومی که می‌گوید "خدا نمی‌بیند ما چه می‌کنیم؟"»

۵   خداوند گفت:«ای ارمیا، اگر از مسابقه دادن با مردمان این‌قدر خسته شده‌ای،چگونه می‌توانی با اسبان مسابقه دهی؟اگر نمی‌توانی در زمین صاف و هموار روی پای خود بایستی،در جنگلهای اردن چه خواهی کرد؟

۶   حتّی اعضای خانواده‌ات به تو خیانت کرده‌اند،و با همدستی دشمنان به تو حمله می‌کنند.به آنها اعتماد نکن،حتّی اگر آنها دوستانه با تو سخن گویند.»

۷   خداوند می‌گوید:«من اسرائیل را ترکو قوم برگزیدهٔ خودم را طرد کردم.من قوم محبوب خود راتسلیم دشمنانشان نمودم.

۸   قوم برگزیدهٔ من مخالف من شده‌اند؛مثل شیری در جنگل بر من می‌غرّد.از این رو از آنها بیزارم.

۹   قوم برگزیدهٔ من مثل پرنده‌ای استکه از هر طرف مورد هجوم بازهای شکاری قرار گرفته باشد.حیوانات وحشی را صدا کنیدتا به این ضیافت بیایند.

۱۰   بسیاری از فرمانروایان بیگانه، تاکستان مرا ویرانو مزراع مرا لگدمال کرده‌اند.سرزمین زیبای مرا به بیابان مبدّل ساختند،

۱۱   و از آن، زمین بایر به وجود آوردند؛زمینی متروک و بی‌حاصل!تمام زمین به بیابان بی‌آب و علف تبدیل شدهو کسی به آن اهمیّت نمی‌دهد.

۱۲   از آن سوی بلندیهای بیابانمردم برای غارت آمده‌اند.من چنان جنگی در این سرزمین برافروختمکه دیگر کسی از آن در امان نخواهد بود.

۱۳   قوم من گندم کاشتند ولی علف هرز درو کردند،آنها زحمت زیاد کشیدند،امّا چیزی عایدشان نشد.به‌خاطر غضب من محصولشان از بین رفت.»

۱۴   خداوند می‌گوید: «امّا دربارهٔ همسایگان اسرائیل که میراث قوم من، زمینی را که من به آنها داده بودم، ویران کردند. من آن مردمان شریر را مثل گیاهی که از ریشه می‌کَنند از سرزمینشان بیرون خواهم کرد و مردم یهودا را نجات خواهم داد.

۱۵   بعد از آن که آنها را دور ساختم، دوباره نسبت به آنها رحیم خواهم بود. تمام ملّتها را به سرزمینهای خودشان برمی‌گردانم.

۱۶   اگر با تمام دل آیین قوم مرا بپذیرند، و به نام من سوگند یاد کنند، همان‌طور که روزی به قوم من می‌آموختند به نام بعل قسم بخورند، آنگاه آنها هم جزو قوم من خواهند بود و کامیاب خواهند شد.امّا اگر ملّتی اطاعت نکند، من آن را کاملاً از ریشه قطع می‌کنم و از بین خواهم بُرد. من، خداوند چنین گفته‌ام.»

۱۷   امّا اگر ملّتی اطاعت نکند، من آن را کاملاً از ریشه قطع می‌کنم و از بین خواهم بُرد. من، خداوند چنین گفته‌ام.»


radiosedayeenjil@gmail.com | radioenjil@gmail.com


+۱ (۸۱۸) ۷۵۱ ۹۷۲۶


رادیو صدای انجیل در شبکه های اجتماعی



اپلیکیشن رادیو صدای انجیل


استفاده و به اشتراک گذاری مطالب وب سایت با درج نام منبع بلامانع است. و خوشحال می شویم لینک مطالب وب سایت را با دیگران به اشتراک بگذارید (( آنچه می کنیم برای جلال نام خداوند است))