هوشع


باب : ۱  ۲  ۳  ۴  ۵  ۶  ۷  ۸  ۹  ۱۰  ۱۱  ۱۲  ۱۳  ۱۴  

باب ۲


۱   پس برادرانتان را عمی، یعنی «قوم من» و خواهرانتان را روحامه، یعنی «رحمت شده» خطاب کنید.

۲   مادرتان را سرزنش کنید، زیرا او زن من نیست و من دیگر شوهر او نمی‌باشم. به او بگویید که از زناکاری دست بردارد و فاحشه‌گری نکند،

۳   وگرنه او را مانند روزی که به دنیا آمد، برهنه می‌کنم و مانند بیابان و زمین خشک و بی‌آب از تشنگی هلاک می‌سازم.

۴   بر فرزندانش هم رحم نمی‌کنم، زیرا آنها فرزندان زنا هستند.

۵   مادرشان زنا کرده و با بی‌شرمی گفته است: «دنبال عاشقان خود می‌روم که به من نان و آب و روغن زیتون و شراب و لباس پشمی و ابریشمی می‌دهند.»

۶   امّا من دیواری از خار و خس به دور او می‌کشم تا نتواند راه خود را پیدا کند.

۷   هرقدر که دنبال عاشقان خود بدود، نمی‌تواند به آنها برسد، به جستجویشان می‌رود، امّا آنها را پیدا نمی‌کند. آنگاه می‌گوید: «نزد شوهر اول خود برمی‌گردم، زیرا وقتی همراه او بودم وضع خوبی داشتم.»

۸   او نمی‌دانست که من بودم که به او غلّه و شراب و روغن و نقره و طلایی را که برای بت بعل مصرف می‌کرد، می‌دادم.

۹   ولی حالا غلّه و شرابی را که در وقت و موسمش برای او تهیّه می‌کردم به او نخواهم داد و پوشاک پشمی و ابریشمی را که برای پوشانیدن برهنگی‌اش به او می‌دادم، پس خواهم گرفت.

۱۰   ننگ او را در نظر عاشقانش آشکار می‌سازم و هیچ‌کسی نمی‌تواند او را از دست من نجات بدهد.

۱۱   به تمام خوشی‌ها، عیدها، جشن‌های ماه نو و روزهای سبت وی خاتمه خواهم داد.

۱۲   تاکستانها و درختان انجیرش را که می‌گفت، اینها مُزد من هستند که عاشقانم به من داده‌اند، خشک می‌سازم. آنها را به جنگلی تبدیل می‌کنم تا میوه‌هایش خوراک حیوانات وحشی گردد.

۱۳   خداوند می‌گوید به‌خاطر اینکه در روزهای عید برای بت بعل بُخور خوشبو دود می‌کرد، خود را با انگشتر و زیور می‌آراست و دنبال عاشقان خود می‌رفت و مرا فراموش می‌کرد، او را مجازات خواهم کرد.

۱۴   پس دوباره او را به بیابان می‌برم و با سخنان محبّت‌آمیز دل او را به دست می‌آورم.

۱۵   در آنجا تاکستانهایش را به او پس می‌دهم، «دشت عخور» یعنی دشت زحمات را برایش به «دروازهٔ امید» تبدیل می‌کنم. در آنجا مانند روزهای جوانی‌اش، هنگامی‌که از سرزمین مصر بیرون آمد، سرود خواهد خواند.

۱۶   در آن روز مرا به جای «بعل من»، «شوهر من» صدا خواهد کرد.

۱۷   او دیگر بعل را فراموش خواهد کرد و اسم او را هم به زبان نخواهد آورد.

۱۸   در آن زمان، بین شما و حیوانات وحشی، مرغان هوا و خزندگان پیمانی می‌بندم. کمان و شمشیر را از بین می‌برم و به جنگها پایان می‌دهم تا در آسایش و امنیّت زندگی کنید.

۱۹   تو برای همیشه همسر من می‌شویو با راستی و عدالتو محبّت بی‌پایان و رحمت،با تو پیمان همسری می‌بندم.

۲۰   من به قول خود وفا خواهم کرد و تو را از آن خود خواهم ساخت.آنگاه تو مرا به عنوان خداوند خود خواهی شناخت.

۲۱   در آن روز، دعاهای قوم خود اسرائیل را اجابت می‌کنم.باران را بر زمین می‌بارانمو زمین غلّه و انگور و زیتون تولید می‌کند.قوم اسرائیل را برای خود در زمین می‌کارم.بر کسانی‌که «رحمت نشده» بودند رحمت می‌کنمو به آنهایی که گفته بودم«قوم من نیستید» می‌گویم «شما قوم من هستید»و آنها جواب می‌دهند: «تو خدای ما هستی.»

۲۲   قوم اسرائیل را برای خود در زمین می‌کارم.بر کسانی‌که «رحمت نشده» بودند رحمت می‌کنمو به آنهایی که گفته بودم«قوم من نیستید» می‌گویم «شما قوم من هستید»و آنها جواب می‌دهند: «تو خدای ما هستی.»


radiosedayeenjil@gmail.com | radioenjil@gmail.com


+۱ (۸۱۸) ۷۵۱ ۹۷۲۶


رادیو صدای انجیل در شبکه های اجتماعی



اپلیکیشن رادیو صدای انجیل


استفاده و به اشتراک گذاری مطالب وب سایت با درج نام منبع ( وب سایت و لینک وب سایت ) بلامانع است. و خوشحال می شویم لینک مطالب وب سایت را با دیگران به اشتراک بگذارید (( آنچه می کنیم برای جلال نام خداوند است))